قدرت حقّ سبحانه و تعالى را در حقّ او مشاهده كنى . پس روى به قبله كرده دست برآورده گفت : اى بارخدايا او را به سلسلهء عقوبت در آتش كن و پيش از بازگشت او به آتش عقبى او را چاشنيى از آتش دنيا بچشان . در ساعت اثر اجابت دعاى آن مظلوم ظاهر شده اسب مالك را پاى به سوراخى فرورفته و او بانگ بر اسب زد و اسب رم كرده بنياد دويدن نمود . اتّفاقا عنان از دست مالك بيرون رفت و پايش در ركاب بماند . اسب او به هر سو مىدويد تا به كنارهء خندق آتش رسيد و او را از پشت زين در ميان آتش انداخت و خود بازگشت . پس خروشى از مردمان برآمد . و اين كرامتى بود از امام حسين ، عليه السّلام . پس سجدهء شكر به جاى آورده سر برداشت و به آواز بلند - چنانچه هر دو لشكر مىشنيدند - گفت : خدايا ما اهل بيت و ذريّهء رسول توايم . داد ما از اين ظالمان بستان . « 1 » ابن اشعث آواز داد كه : تو را به پيغمبر چه خويشى است كه هر ساعت لاف مىزنى ؟ امام حسين چون از ابن اشعث اين بشنيد از سر نياز با حضرت كريم كارساز و خداوند بنده‌نواز مناجات كرد كه : خدايا پسر اشعث قطع نسب من مىكند و مرا فرزند پيغمبر تو نمىداند ، پس همين روز خواريى به وى بنماى و رگ جانش قطع كن . « 2 » هنوز تير دعا بر هدف آسمان اجابت نرسيده بود كه شهباز قضا از فضاى عالم تقدير در رسيد و على الفور در باطن ابن اشعث علّتى ظاهر شد كه از مركب فرود آمده به قضاى حاجت مشغول شد . پس به امر إله كژدمى سياه چنان بر عورت او زد كه مكشوف العورة در ميان نجاست مىگرديد تا بمرد . و اين كرامتى ديگر بود كه از امام حسين ، عليه السّلام ، در آن شب به ظهور رسيد . پس جعدهء قرنى « 3 » پيش راند و آواز داد : اى حسين اين آب فرات را مىبينى كه چون دريا موج مىزند ؟ به خدا كه از او قطره‌اى نخواهى چشيد تا هلاك شوى . امام حسين چون اين سخن بشنيد آب در ديده بگردانيد و گفت : خداوندا او را تشنه بميران . فى الحال بىسببى اسبش در رميد و او را بينداخته ، او برخاست و در پى اسب مىدويد ، چندان‌كه تشنگى بر وى غلبه كرده بود و فرياد « العطش العطش » برآورد و هرچند آب به لب او مىرسانيدند نمىتوانست خورد . تا در آن تشنگى بمرد . و اين آيت سيم بود كه در آن شب از آن حضرت ظاهر شد . امّا لشكر ابن زياد با وجود مشاهدهء اين امور همچنان بر جهل و عناد خود مصرّ بودند .

--> ( 1 ) . در خصوص شكرگزارى امام حسين ( ع ) - أنساب الأشراف ، ج 3 ، ص 191 ؛ مقتل خوارزمى ، ج 1 ، ص 294 ؛ تاريخ كبير ، ص 256 . ( 2 ) . امام ( ع ) فرمود : اللّهمّ أرنى فيه هذا اليوم ذلّا عاجلا : خدايا ! همين امروز ذلّت عاجل و زودرس او را بر من بنمايان . ( 3 ) . بلاذرى ، عبد اللّه بن حصين عضدى را عامل اين گستاخى معرفى مىكند .